رو درو دیوار این شهر

همش از تو یادگار

توی این کوچه ی تاریک

من و تنها نمیزاره

یاد حرفای قشنگت

که تو قلبم لونه می کرد

یاد دلتنگی چشمات

که من و بهونه می کرد

میزنه آتیش به جونم

پس کجایی مهربونم

آخه من ترانه هام

واسه  کی پس بخونم

دل من هوا تو کرده

آخ کجایی نازنینم

کاش که بودی و می دیدی

بی تو من تنها ترینم

توی این بازی که سا ختی

من همه هستیم و باختم

زیر پات گذاشتی آخر

عشقی که من از تو ساختم

اگه تو دوستم نداشتی

از دلم خبر نداشتی

دلت از سنگ شده انگار که من و تنها گذاشتی

میزنه آتیش به جونم ...

می شینم منتظر این جا

تا تو برگردی دوباره

تا بشینی پای حرفام

بریم تا ماه و ستاره

می دونم می یای یه روزی

یه روزی که خیلی دیره

یه روزی دل شکستم

سر این کوچه می میره

میزنه آتیش به جونم

پس کجایی مهربونم

آخه من ترانه هام

واسه کی پس بخونم

دل من هوا تو کرده

آخ کجایی نازنینم

کاش که بودی و می دیدی

بی تو من تنها ترینم

ول

اگر كلمه دوستت دارم قيام عليه بندهاي ميان من و توست

اگر كلمه دوستت دارم نمايشگر عشق خدايي من نسبت به توست

اگر كلمه دوستت دارم راضي كننده و تسكين دهنده قلبهاست

اگر كلمه دوستت دارم پايان همه جدايي هاست

اگر كلمه دوستت دارم نشانگر اشتياق راستين من نسبت به توست

اگر كلمه دوستت دارم كليد زندان من و توست

شب بود و آسمان گريه ميکرد سرش را بر سينه ام نهاده بود 

مي گفت: قشنگ ترين قصه را برايم بگو

نگاهم را بر چشمان زيبايش دوختم

گفتم:  چشمانت را ببند چشمانش را بست ومن

آهسته روي لبانش خم شدم 

    وقصه ي بوسه را برايش گفتم آن گاه باران تمام شد

 وآسمان برسر من  مرواريد پاشيد

خدانگهدار عزیزم

اما نمی شه باورم

توی چشام نگاه نکن این لحظه های آخرم

آخه چه طور دلم می یاد  چشمات و گریون ببینم

میرم ولی این و بدون

چشم انتظارت میشینم

میرم ولی گریه نکن نذار از عشقت بمیرم

شاید تو اوج بی کسی با عکست آروم بگیرم

میرم ولی بدون یکی

خیلی تو رو دوست داره

یکی که از دوری تو سر به بیابون میذاره

خدانگهدار عزیزم