وقتی دلتنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوست داره ،

وقتی ناامید شدی به یاد بیار اونی رو که تنها امیدش تو هستی ،

وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که به صدات محتاجه و

 وقتی دلت خواست از غصه بشکنه به یاد اون کسی بیفت

که تو دلت یه کلبه ساخته

با من سخن بگو ..

شامگاهان وقتی که خورشید مانند قایقی  طلایی در اقیانوس خونین

به کوهساران

نزدیک می شود و کوچه از پای آخرین عابر تهی

مرا به خاطر آور

ای مهربان :

با نگهاهت با من سخن بگو 

با آن نگاهی که هنوز هم زیباست

و یاداور روزهای قشنگی ست  که

سکوت حکم فرما بود

و با نگاه ها سخن ها گفته می شد

ای مهربان

دست هایت را به سویم دراز کن

دست هایی که عطر چونه های باران خورده ای را می دهد

که باغبان قلبت در دلم کاشت

ای مهربان :با من سخن بگو ..

با من که شکسته تر از همیشه ام

با من که ...

ای صداقت بی انتها

و ای ترانه خاموش با من سخن بگو ..

از عشق بگو ...

ودیری نپایید که ...

گرمی عشق او تمام وجودم را تسخیر نمود و

من زندانی ای برای قلب او بودم و

او زندانبان من و

 این اسارت چه زیبا بود

من همیشه با تو هستم

تو رو از جون می پرستم

من فقط با تو می تونم

توی این دنیا بمونم

اگه تو نمونی پیشم

می بینی دیوونه میشم

 این صدای قلبم

می شنوی آره یا نه

می تونم داد بزنم

عشقمی یا نه ...

آخه من از تو می ترسم

میگن عاشقی جنون

نمی گم عاشقی مرده

اما دیگه نیمه جونه

توی این دوره زمونه

بعضی کارامون حرومه

آی زمونه آی زمونه

من شدم بی آشیونه

چرا رسم عاشقیمون

چنین شده به هر بهونه